3. Þáttur: Samskiptafærni

Í þessum þætti er metið hvaða kröfur starfið gerir til samskiptafærni. Lögð er áhersla á að meta tilganginn sem býr að baki kröfunum; t.d. hvort farið sé fram á samskiptafærni vegna umönnunar, kennslu, þjálfunar eða leiðsagnar, fyrirlestra- eða námskeiðahalds, upplýsingaöflunar, viðtala, samstarfs við aðra, hvatningar og formlegrar ráðgjafar eða hvort starfsmaður þurfi að beita samninga- eða sannfæringartækni.

Lagt er mat á fjölbreytileika mála og málefna sem starfsmaður þarf að fást við.

Hvort málefnin séu flókin og/eða umdeilanleg. 

Hvort sett séu skilyrði um þagmælsku og nærgætni. 

Einnig hvort gerð sé krafa um tungumálakunnáttu í starfi. Táknmál telst til annarra tungumála en ekki tákn með tali.

Einnig er metið hvort starfið geri kröfu um samskipti við marga ólíka hópa og hvaða ólíku kröfur þessir hópar gera til samskiptafærni starfsmannsins vegna þeirrar þjónustu sem hann veitir, t.d. kalla samskipti við börn, geðfatlaða og eldra fólk á annars konar samskiptahæfileika starfsmanna en almennir viðskiptavinir eða almenningur o.s.frv.