Landsþingið og mikilvægi aukinnar atvinnu

Á landsþingi sambandsins sem haldið var 25. mars sl. voru lögð fram drög að stefnumörkun sambandsins fyrir árin 2011 til 2014. Landsþingsfulltrúum var skipt í fimm umræðuhópa þar sem fjallað var um stefnumörkunina, málin rökrædd og skýrð, og ýmsar gagnlegar tillögur að breytingum settar fram. Engar þessarar tillagna eða athugasemda fela í sér stórvægilegar breytingar svo segja má að almenn samstaða hafi verið meðal sveitarstjórnarmanna um þær hugmyndir sem fyrir liggja. Úr þessum ábendingum verður unnið af hálfu stjórnar sambandsins en landsþingið fól henni að ganga síðan endanlega frá stefnumörkuninni á grundvelli fyrirliggjandi gagna.

Hér er um að ræða kaflaskil í vinnu sem hófst í reynd á landsþingi sambandsins árið 2002 og hefur verið þróuð af sveitarstjórnarmönnum frá þeim tíma. Stefnumiðum og skilgreindum leiðum að markmiðum hefur fjölgað jafnt og þétt á þessu tímabili en einnig hefur mörgum áföngum verðið náð. Nú er svo komið að stefnumörkunin nær til flestra meginþátta í starfsemi sambandsins og sveitarfélaga og mun hún nýtast sem sterk leiðsögn við ákvarðanatöku stjórnar og starfsmanna næstu þrjú árin og einnig fyrir þá fulltrúa sambandsins sem tilnefndir eru á þess vegum í nefndir, ráð og stjórnir. Einnig má líta á hana sem langan og útfærðan verkefnalista sem verður öllum sýnilegur þegar hann er frágenginn í tímasettri aðgerðaáætlun eins og til stendur að gera.

Á landsþinginu var einnig fjallað sérstaklega um atvinnumál. Katrín Júlíusdóttir iðnaðarráðherra og Kristinn Jónasson, bæjarstjóri í Snæfellsbæ, fluttu framsögur og spunnust nokkrar umræður í kjölfar þeirra. Allir eru sammála því að auka þurfi atvinnu hér á landi og vinna þannig bug á atvinnuleysinu. Aukin atvinna leiðir af sér hærri þjóðartekjur, minni útgjöld til atvinnuleysisbóta og aukinn hagvöxt. Hvert prósentustig í hagvexti felur í sér mikið framboð nýrra starfa og tekjur sveitarfélaga vaxa hratt. Ef sveitarfélög halda sínum hlut í þjóðarframleiðslunni eru líkur á því að 4% hagvöxtur myndi leiða til allt að 7 milljarða króna hækkunar á tekjum sveitarfélaga og munar um minna. Mikilvægust áhrifin eru þó að þúsundum einstaklinga og fjölskyldna yrði forðað frá hörmungum atvinnuleysisins.

Nú liggja fyrir niðurstöður könnunar sem sambandið gerði um hagræðingaraðgerðir sveitarfélaga í tengslum við fjárhagsáætlanagerð fyrir árið 2011. Ekki kemur á óvart að þær aðgerðir sem skila hlutfallslega mestri hagræðingu að mati sveitarfélaganna eru fækkun starfa, launabreytingar, s.s. minnkun yfirvinnu, og breytingar í fræðslumálum. Með aukningu þjóðartekna og hagvexti væri örugglega hægt  að draga verulega úr þessum niðurskurði með tilheyrandi hættu á of mikilli lækkun á þjónustustigi. Aukinn hagvöxtur skapar einnig aðstæður fyrir aukinn kaupmátt launa sem myndi auðvelda samningsaðilum á vinnumarkaði að finna sameiginlega niðurstöðu í því vandasama verki sem þeir  glíma við að leysa.

Karl Björnsson

framkvæmdastjóri